ما قبلا در توضيح اين روايت گفتيم كه تحريف بدين معنى مسلما به وقوع پيوسته است و اگر چنين تحريفى به وقوع نمىپيوست ، حقوق عترت طاهره محفوظ مىماند و احترام پيامبر ( ص ) دربارهء آنان مراعات مىشد و كار به جايى نمىكشيد كه حقوق آنان پايمال شود و رسول خدا دربارهء آنان مورد ايذا و اذيت قرار بگيرد ولى توجه داريد كه تحريف به اين معنى از محل بحث ما خارج است . گروه دوم : گروه ديگر از روايات تحريف دلالت دارند بر اين كه ، نام پيشوايان دينى در بعضى از آيات قرآن آمده بود و در اثر تحريف از بين رفته است و اين سلسله روايات فراوان است كه اينك نمونه‌اى از آن‌ها : 1 - كلينى در كافى با اسناد خود از محمد بن فضيل نقل مىكند كه امام ابو الحسن ( ع ) فرمود : ولايت و امامت علىّ بن ابى طالب ( ع ) در تمام كتاب‌هاى پيامبران ضبط است . خداوند هيچ پيامبرى را به نبوت مبعوث نكرده مگر اين كه نبوت محمد ( ص ) و ولايت وصىّ او را گوشزد نموده است . 2 - عياشى با اسناد خود از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه : اگر قرآن به همان گونه كه فرودآمده بود ، خوانده مىشد ، ما را با نام و نشان در آن پيدا مىكرديد . ( 1 ) - 3 - در كافى و تفسير عياشى از امام باقر ( ع ) در كنز الفوائد با سندهاى مختلف از ابن عباس و در تفسير فرات كوفى به طرق مختلف از اصبغ بن نباته چنين آمده است كه امير مؤمنان ( ع ) فرمود : قرآن بر چهار بخش نازل شده است ؛ يك‌چهارم آن دربارهء ما و يك‌چهارمش دربارهء دشمنان ما و يك‌چهارم ديگرش در مستحبات و مثل‌ها و آخرين قسمش در واجبات و احكام است و بر ماست تعظيم‌ها و بزرگداشت‌هاى قرآن . 4 - در كافى از امام باقر ( ع ) نقل شده است كه جبرئيل اين آيه را براى پيامبر ( ص ) بدين صورت آورده بود : وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى عَبْدِنا [ فى على ] فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ « 1 » يعنى اگر بر آن چه دربارهء بندهء خود على ( ع ) فروفرستاده‌ايم ترديد داريد ، مانند آن را بياوريد .

--> ( 1 ) بقره / 23 .